"HORON EVİ CANDIR"

-
Babadan oğula devam eden bir yaşam...
Birikimlerini, canla, başla aktarmaya çalışan çok değerli bir eğitmen ve yetiştiği genç, başarılı eğitmenler...
Ve bizlere sunulan, güzellik, mutluluk ve huzur...
İyi ki varsın Aclan Hoca'm, iyi ki Horon Evi'miz var, iyi ki birlikteyiz...

Gönlümüzce nice yıllarımız olsun hep birlikte...                                                 


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Halk Horonunda dinlendirme

-
Resim
** Geleneksel Kültürde Horonun Ritmi ve Dinlendirici Figürleri**   Karadeniz’in en coşkulu halk oyunlarından biri olan horon, bölgenin kültürel dokusunun vazgeçilmez bir parçasıdır. Uzun süre oynanan bu dans, sadece hareketin değil, aynı zamanda ritmin ve dayanıklılığın da bir göstergesidir.   Horonun temel adımı **on sayı**dır ve belirli figürler olmadan düşünülemez. *Yenlik, sıksara ve al aşağı* hareketleri, oyunun vazgeçilmez öğeleridir. Özellikle yorucu ve uzun süren horonlarda oyuncular, yılan gibi kıvrılarak yapılan dinlendirme hareketleriyle rahatlar ve nefes toplar. Bu kısa aralar, hem oyunun temposunu korumak hem de oyuncuların enerjisini yeniden kazanmalarını sağlamak için önemli bir unsurdur.   Ancak bu dinlenme, coşkuyu azaltmaz aksine yeniden alevlendirir. Oyuncular, ritme yeniden ayak uydurarak enerjilerini toplar ve horon, kendine özgü o muhteşem coşkulu hâline geri döner. İşte bu yüzden, horon yalnızca bir halk oyunu değil, aynı zamanda bir ...
Devamı

Bir Horon Masalı El, Ele tek yürek, tek horon halkası

-
Resim
Aclan Sezer Genç BİR HORON MASALI EL,ELE TEK YÜREK, TEK HORON HALKASI Nasıl başladı! Babam Ali Genç’in zoruyla 9 yaşında iken tanıdım Horonu. İstanbul’da doğdum, Köy, Kemençe, Karadeniz görmedim, fakat kültürüne bağlı bir babanın ekonomik zorlukları nedeniyle Horon  öğrenmeye başladım. Babam,  gerçek anlamda çok gösterişli ve coşkulu, Horon ve Bıçak Horonu oynayan, türküleriyle İstanbuldaki  Karadenizlilerin hasretini gideren zamanın en iyi yöre sanatçılarından biriydi. Rahmetli Bahattin Çamuraliyi alarak Cibali Deki yorgancı dükkanının ardiyesine beni ve kardeşlerimi sokarak -ya’! Kızılcık yorgan çubuğu sevgisi! ile sopayı yersiniz, ya da horon öğrenirsiniz- diyerek 9 yaşında horona ile tanıştık. Babamın amacı neydi?  Kendisi ayda kazandığı parayı o zaman Elmadağ'daki Hilton Otelinde geceleri horon oynayarak bir haftada kazanınca   elindeki malzemeleri (çocuklarının) işleyerek kazanca dönüştürmek için asla pes etmeyen yapısıyla elinden geleni, sopalı veya sopas...
Devamı