Muhteşem bir anlatım, eline, o güzel yüreğine sağlık Hilal'cim :) Sağol varol, sen de iyi ki varsın :)

Bir yer düşünün, sadece kendiniz olabildiğiniz...

BİR KIŞ MASALI

Çok sert geçiyordu o sene İstanbul'da kış.. Birde ortak değerlerinizi, hayata bakışınızı, kültürünüzü paylaşacağınız kimseler yoksa, yaşam, daha da zordu İstanbul'da.. Düşünsenize, o memleket denilen topraklarda dünyaya gelmiş ve türlü vesilelerle "Büyük Şehir" denen koca memleketlere savrulmuş ama hiç koparılmamış, her daim aileniz, anneniz, babanız aklında Ne varsa anlatmış, öğretmiş, öğütlemiş, yüz yıllık ninnilerle uykuya uğurlamış, kemençe, kaval ve tulum sesi duymadan nefes alamıyor hale getirilmişsiniz. Üç aşağı beş yukarı, arayışlarınıza deva bulmuşsunuz... Ama gün gelmiş bu güzel ailenizden de ayrılmak zorunda kalmış ve bu sefer de başka bir "Büyük Şehir" ile baş başa kalmışsınız. İşte tarihine hayran olduğum bu şehirin koca denizinde bir minicik taka olarak kalan bizlerin hikayesi...

Kıyıya varış 2017 Ocak ayına tekabül ediyor.. Kader dedikleri birşey varmış kabul etmek lazım.. Yıllardır arar durursunuz ama o An gelip çatınca, tüm o zorluklara rağmen bir türlü ulaşamadıklarınız sizinle olur.. Google denen melet herşeye bir çözüm buluyor, bir de bize bul dedik "enter'a" bastık :)Ve evet oradaydı.
İletişim numarası tuşlanır, çevir sesi ve 'Alo'... Hat'ta tüm hayat enerjisi, samimiyeti, kucaklayıcılığı ile "Lütfen gelin görüşelim..." üç kelimelik sıcak daveti ile karşılaşırsınız... ((Asla değişmez!!! Tecrübe ile sabit))
İlginçtir -işte kader ya- hemen o akşam gidildi. Bir sağa bir sola yanlış adres mi aldım acaba? Arıyorum sürekli telefonu, hiç erinmeden tarif alıyorum :) Bulamıyorum ama bir ara iki ara.. Telefondaki ses hiç kızmıyor.. asla ses tonu değişmiyor, sabırla tarif ediyor.. Sonunda şükür ki adrese ulaşılıyor.. Cam kapı yavaşça aralanır ve karşıda canlı bir kemençe (Y.E.K) çalınıyor, ayakta bir ekip ki, mükemmel.. Sanki çölde bir vaha bulan biriyim.. Herşey saniyeler içinde oluyor. Merdivenlerden aşağıya biri iniyor; "Merhaba; telefondaki sizmiydiniz?" Biraz utangaç 'Çok rahatsız ettim kusura bakmayın lütfen'.. Ses "Olur mu? Hoşgeldiniz! Buyrun yukarıda detayları konuşalım". Yukarı çıktığımızda bir sürü insan, herkes bir köşede, rahat, gülen yüzler, çay alan, kemençe çalan, masaları silen... Yüce gönüllü Ses buyur etti, üyelerin getirdiğini söylediği "KEK'ten" ikram etti. Hayatımda görmediğim muamele... Hayatımda görmediğim samimiyet. Bir solukta şu ana kadar neler yaptığımı anlatmışım, Ve (sonradan öğrendim ki) beni karşılayan ve o kadar rahatsız ettiğim kişi, Kurucu Hoca imiş. Hiç gocunmadan, üflemeden püflemeden onca kişiyi böyle kucaklıyor. İstisnasız Eksiksiz!!! Ve bana dedi ki; " Sende artık ailemizdensin evet burada sürekli yemek olur kek olur tatlı olur... İstemiyoruz ama Arkadaşlarımız getiriyor, çünkü burası onların Evi!" - O An ne demek istediğini anlamamış olsam da, Nasıl birşeyden bahsettiğini 5 Ay'ın sonunda tüm damarlarımda ve benliğimde hissediyor buldum kendimi- ... Çalışma bitmiş yaklaşık 45 dak videolarını (A takımı) çekmiş ve hayatımın bundan sonraki zamanında vazgeçemeyeceğim yeri bulmuştum,haberim Yok :))

İlk defa bilmediğim bir yakada (Anadolu) saat 11de yalnız başıma kalmış olmak beni germedi. Yüzümde tarifsiz bir tebessüm, yüreğimde mutluluk ve sanki dünyalar bana verilmişti...

Sonrası mı???
Bilmem... Kendimi yukarıdaki fotoğrafı çeker, bu satırları yazıyor halde buldum... Çocuğunuzun özgürce dolanabildiği, kültürünü öğrenebildiği, çevresindeki herkesin ona annesi, kardeşi, abisi, ablası gibi davrandığı ve yere düşen emziğini olanca hızla alıp yıkayarak ona verdiği bir yer... Her entellektüel yapıdan insanı, aynı havuzda barındırabilen ve bu insanların başka yerde olsa tabiri caizse, kanlı bıçaklı olacağı yerde,burada Can cana, el ele, kol kola olması... Bir yerde ders verilir, bir yerde ünlü bir ressam bunun resmini çizer, bir yerde bebişler oynar, bir yerde yenilir içilir çalışmalar yapılır... Özgürlüğün ve kendiniz olabildiğiniz resmedilemeyecek bir lezzette yer hayal edin... Komplekslerin, ben bilincinin, kavganın, gürültünün, kutuplaşmanın olmadığı, sadece sorgusuz sualsiz BİZ diyebileceğiniz bir yer hayal edin... Ortada bitmesi gereken bir iş mi var, yapılması gereken ne ise hemen işi özümseyen, BİZ için yapıldığını bilen ve gerisini düşünmeyen insanlar hayal edin... Aynı anneden doğsak bu kadar severdik birbirimizi diyeceğiniz kardeşler... Gülmelerin sınırsız olduğu, Yüreklerin konuşulduğu, hayranlıkların üst noktalarda yaşandığı ve İNSAN olduğunuzu hissedeceğiniz bir yer...

Akla zarar dimi; yüreklerinize inanılası gelmiyor değil mi?
Ama söylediklerimiz gerçek..

İşte orası Horon Evi,

İşte o kucaklayıcı ses, Tüm Devliği ile Aclan Sezer Genç...

Sanatına hayran kalacağınız yürek Yunus Emre Kurt...

Her devin arkasında bir yüce kadın var derlerdi, DOĞRU!! Horon Evi'ni çekip çeviren güzel ruhumuz Neşe Müniroğlu...

Anne şefkati ile eğitimciliğinin disiplinini bu kadar mı başarılı harmanlamış Hülya Sibel...

Sevimliliği ve neşeli dersleri ile Tolga Fatih Genç...

(Benim için) Vazgeçilemeyecek kardeşler; candan, eğlenceli ve disiplinli eğitimleri ile Barış Şahin ve (bana özgü hitabım ile) BATU Demirci...

Estetik, uyum, ruhların birlikteliği ve başarıları ile isimlerini tek tek sayamayacağım güzel insanlar A Takımı (hepimizin gözdesi, hedefisiniz)

Doktoru, profesörü, akademisyeni, öğretmeni, mühendisi, mimarı, avukatı, devlet memuru, muhasebecisi, bankacısı, reklamcısı, gazetecisi, sanatçısı ve daha sayamadığım onca değerli insan...

İşte tarifsiz çatı,
İşte ne hissettiğimizin ifade edilemediği anlar,
İşte kendimizden geçsek de, yorgunluk, hastalık unutturan koştura koştura BİR olduğumuz yer HORON EVİ ve aynı şekilde tanımlanamayan, kelimelerin az kaldığı, Hocaların Hocası, bir kültür mirası, her anından birşey öğrendiğimiz ACLAN SEZER GENÇ hocamız!!! İyi ki bizimlesiniz iyi ki bize bu nadide kurumu yaşama fırsatı sundunuz, sizin değeriniz ve yaptıklarınızın değeri asla ölçülemiyor!!!

Varol HORON EVİ
Varol, şu hayatta nefes alabildiğimiz tek yer!!!